وقتي خاطره هاي آدم زياد ميشه ديوار اتاق پر از عکس ميشه ولي

 هميشه دلت واسه کسي تنگ ميشه که نمي توني عکسشو

     بزني به ديوار.    

پا در راه مي گذارم
در کوچه و پس کوچه تنهائي مي گردم
همان محله هاي هميشگي
مملو از سکوت و يکنواختي
پرندگان اين محله نمي خوانند
گلهايش عطري ندارند
و درختهايش
هيچگاه سبز نيستند
رنگ خاکستري چشم را مي آزارد

پاها خسته
کمر خميده
مو رو به سفيدي مي رود

عمر مي گذرد
اما چه سخت
زندگي در امتداد يک خط بدون عرض
تنها مي گذرد

ساکن کوچه تنهائي
نمي بيند که چه تنهاست ديگري نيز
نمي شنود کلامي , چون نمي گويد سلامي
طعم تلخ سکوت خنده را از يادش برده
تا به کي؟
چشمهاي بسته , گوشهاي گرفته و لبان دوخته
بايد رفت از اين کوچه
بايد رفت

بـــــــــايــد رفــــت

 

 

سلام به  عزیزان همراه

باز هم یک ستاره دیگه آسمان هستی را ترک کرد

متاسفانه دیشب خبردارشدم که مهستی خواننده مشهور و قدیمی کشورمان درگذشت.

این مصیبت وارده را به تمام ایرانیان به خصوص جامعه هنرمندان تسلیت میگوییم.

لحظه ی خدافظی به سینه ام فشردمت

اشک چشمام جاری شد دست خدا سپردمت

دل من راضی نبود به این جدایی نازنین

عزیزم منو ببخش اگه یه وقت آزردمت

گفتی به من غصه نخور می رم و بر ميگردم

همسفر پرستو ها ميشم و بر ميگردم

گفتی تو هم مثل خودم غمگینی از جدایی

گفتی تا چشم هم بزنی میرم و برمیگردم

رفتی و رفت از چشام نور دو دیده

پرستو های عاشق به خونشون رسیدن

اما چرا عزیز دل هر گز تو رو ندیدن

گفتی به من غصه نخور می رم و بر ميگردم

همسفر پرستو ها ميشم و بر ميگردم

گفتی تو هم مثل خودم غمگینی از جدایی

گفتی تا چشم هم بزنی میرم و برمیگردم

عزیز رفته سفر کی برمیگردی

چشمونم مونده به در کی برمیگردی 

حالا
از تمامي قصه ، تنها

قاب عكسي مانده ست

كه شباهتي عجيب به دختري از تبار ترانه دارد

حالا باران كه مي آيد

خاك اين دختر خالي

هنوز بوي عشق و عود و عسل مي دهد

حالا مدام از پي نشاني تو

فنجان هاي قهوه را دوره مي كنم

مدام اين چشم بي قرار را با بغض و بهانه ي باران آشنا مي كنم مدام اين دل درمانده را با باور برودت عشق آشتي مي دهم بايد اين ساده بداند بـانــوي مــاه بيداري ها ديگر به خانه ي خواب و خاطره باز نخواهد گشت     عزیزان نمیدونم چرا مطلب خود بخود پاک شد همینجا از عزیزانی که نظراتشون پاک شده تشکر و معذرت خواهی میکنم